بهشت ایران
پیغام مدیر :
با سلام خدمت شما بازدیدکننده گرامی, به وبلاگ من خوش آمدی. به استحضارتان می رسانم که انتشار اخبار صحیح و مقابله با شایعات آرمان من است.از نظرات سازنده شما هم استقبال می کنم.
 
 
ساعت : ٧:٢٦ ‎ق.ظ
نویسنده : رضا
نظرات

برگزاری مراسم هایی تحت عنوان'افطاری های انتخاباتی'در بین اصلاح طلبان مرسوم است.
سرویس سیاسی رویداد، این روزها سفره های افطار انتخاباتی برخی جریان های کنار رفته از عرصه سیاسی کشور در گوشه و کنار خودنمایی میکند.

گمانه زنی ها از امکان حضور عناصری در کنار یکدیگر خبر میدهد که در ایام بعد از انتخابات سال 88 به دلایل محافظه کارانه از هم فاصله گرفتند و اکنون با خالی شدن بدنه اجتماعی خود و کمبود نیروهای موثر گرد هم آمدند.
بهره برداری های عناصر جریان اصلاحات از مراسمات مذهبی چه در ابعاد مثبت و چه در ابعاد تخریبی علیه نظام مانند حوادثی چون عاشواری 88 همواره مشهود بوده است.
باید دید که در ماه رمضان قبل از انتخابات ریاست جمهوری،جریان بدون نفر اصلاحات چگونه برنامه های انتخاباتی را در قالب ماه مبارک پیش خواهد برد،برخی کارشناسان بر این باورند که مراسم هایی که برگزار میشود پیرو توصیه های هفت ماده ای سعید حجاریان به خاتمی است.
دو بند از توصیه های حجاریان خطاب به خاتمی به شرح زیر است:
تلاش برای جذب و یارگیری از میان جریان های اصولگرا
زمینه سازی برای انجام کنش های سیاسی جمعی از سوی اصلاح طلبان
همچنین نمی دانیم آیا اصلاح طلبان بر سر این سفره های افطار با دوستان خارجی و نیز با برخی از جریان های زیر زمینی که سابق بر این با آنها مرتبط بوده اند نیز مذاکره خواهند کرد یا خیر.
یک خاطره از امام:
طی جنگ تحمیلی در یکی از ماه های مبارک رمضان در شرایطی که کفه جنگ به نفع ایران سنگینی می کرد صدام حسین با ارسال پیامی خواستار آتش بس در ایام ماه مبارک شد. امام بلافاصله در اولین سخنرانی خود از این ریاکاری سیاسی پرده برداشتند و با کنایه فرمودند: «آقای صدام حسین گفته اند در ماه رمضان آتش بس اعلام شود! [با کنایه] حتما ایشان می خواهند به عباداتشان در این ماه برسند!» و سپس از ساده لوحی برخی مسئولین وقت که با پذیرش آتش بس موافق بودند، گلایه کردند.
ظرف و مظروف، دین و سیاست:
در طول تاریخ بسیار دیده شده است که دولت ها و جریان های سیاسی سعی کرده اند از دین و رویکرد دینی در مناسبات سیاسی خود استفاده ابزاری کنند. اما حقیقت این است که جریان اصلاحات به حکومت دینی چندان قائل نیست و آن را جزء اصول ایدئولوژی سیاسی خود نمی داند. این جریان معتقد به نظریه ای می باشد که در آن «حکومت دینداران» به جای «حکومت دینی» مطرح است و از این طریق با نظریه تبیین شده در نظام جمهوری اسلامی مواجه می شوند. میرحسین موسوی یکی از کسانی است که به طور جدی حامی نظریه حکومت دین داران بود.
این در حالی است که در سیره اهل بیت و تعاریف صحیح دینی، نیز در تبیین نظام اسلامی توسط امام، حکومت اصیل تنها «حکومت دینی» است.
اصلاحات سعی می کند تا ظرفی غیر دینی برای بینش سیاسی خود فراهم کند که درون آن کمی مباحث دینی هم موجود باشد. این در حالی است که طبق جهان بینی توحیدی و فلسفه سیاسی مبتنی بر دین اسلام، «دین» نمی تواند در مظروفی به نام سیاست جای گیرد؛ زیرا اسلام اصیل، گستره بسیط و نسخه کاملی است که بی شک سیاست جزئی از مظروفات آن و البته یک رکن جدایی ناپذیر آن به شمار می رود.


:: برچسب‌ها: فتنه سبز