نیروی انتظامی، بصیرت بصیرت

از شهدا خجالت، خجالت

نیروی انتظامی، اقدام انقلابی

این چند روز همه‌اش به یاد دوران ابتذال اهدایی خاتمی (نصاویر بالا) بودم. این بار وقیح‌تر به میدان آمدند در دسته‌ی هیأتی در امیرآباد شمالی دختر بیست و چند ساله بدون روسری برای امام حسین(ع) زنجیر می‌زد؟! در میدان گلها دو نفر دیگر بدون روسری با موهای مرتب شده و افشان روی چادر عربی که روی شانه‌اشان مانند شنل سیاه براق گذاشته‌بودند داشتند عزاداری می‌کردند؟! وقتی نهی از منکر می‌کنی به تو حمله می‌کنند؟! اینها در کنار روسری دور گردن راننده‌های زن بی‌قید و بند معنی دار است. زنان راننده‌ای که به بهانه یک پیچیدن روسری از سرشان می‌افتد و دیگر رانندگی مهم‌تر است، دیگر روسری نبود، نبود و نگاه آمیخته با لذت سربازان و افسران وطیفه راهنمایی و انتظامی ناجا به آنها به جای برخورد قانونی؟!،  بگذریم، امسال ناجا پس از فضاحت برخورد ذلیلانه با فتنه88 یک عقب نشینی دیگر هم کرد، بجز قمه زنی همه چیز آزاد است. صلیب کشی ببخشید علم کشی، موسیقی، کارناوال، هیأت‌های گودبای پارتی‌دار و ... این عزای بی‌حجابان هم لابد برادران ناجا آزاد کردند.

به یاد نظریه فتح سنگر به سنگر حجاریان افتادم. سنگر به سنگر عقب نشینی کردیم. حالا به جایی رسیدیم که لابد مثل همیشه و با تدبیر و با یک حرکت فرهنگی جلوی بدحجابی ، خیر بی‌حجابی را بگیریم.

دشمن بیدار است و ما خواب. خوابِ خواب. پول خرج می‌کنند، شهوترانی را ترویج می‌کنند که امام حسین(ع) را از ما بگیرند. همان که اسلام را زنده نگاه‌داشته است. آندولس دیگری را می‌خواهند تکرار کنند. لااقل بیاییم برادران مسؤل را امر به معروف کنیم که نهی از منکر کنند.