چندی است که بر بودن یا نبودن نظارت بر حجاب در کشور جدال شده است. همه‌ی این‌ها هم از این جهت است که تظاهر به بدحجابی در واقع نمایش زیبایی‌های زنانه است که باعث تحریک شهوانی مردان و نهایتاً محصول آن، افزایش گناه و جرم در جامعه و ناپایدار کردن بنیان خانواده است. همه مخالف این نتیجه اند. بسیاری از کسانی که بدلباس می‌پوشند اگر لخت بیرون بیایند کم تر تحریک می‌کنند. البته خیلی ها به این بحث‌ها که می‌رسند می‌گویند در ایران که تفریح نیست. این همه تفریح را نمی‌بینند، انواع و اقسام تفریحات هست چرا نمی‌بینند، کوه، استخر، پینت‌بال،سالن‌های ورزشی مختلف، اسب سواری، تیراندازی، کمان، کترینگ، صخره‌نورد، گیم‌نت، شهربازی‌ها، موزه‌ها، بوستان‌ها و و و این همه تفریح، تنها تفریحی که نیست، عشرتکده‌ها هستند، جایی برای عرق خوری و بی‌ناموسی نیست، پس تفریح نیست. هرکس طرفدار فقدان تفریح در ایران است بایستی به او گفت برای ایجاد تفریح مورد نظرش آیا آماده است از مادر، خواهر، دختر و همسرش مایه گذاشته و آن‌ها را فدا کند؟ بگذریم.

راه‌کارهایی برای موضوع حجاب پیشنهاد می‌کنم:

1- بی‌پروا بایستی به موضوع پرداخت و طرح آن در پرده خوب نیست.

2- بهترین راه‌کار، فرهنگی است. بایستی برنامه‌هایی برای آگاه ساختن مردم ساخت. بایستی زنان ما چرایی و چیستی حجاب را درک کنند. به مردان و زنان بیاموزند که چگونه هم دیگر را ارضاع کنند تا جای دیگری به دنبال ارضاع خود نباشند.

3- به راستی از ورود بدحجاب به اماکن عمومی و خیابان‌ها جلوگیری کنند.

4- مراکز دولتی،مقننه، قضایی، نهادهای انقلابی و نظامی، بانک‌ها، بیمارستان‌ها و .... و مراکز خدماتی وابسته به آنها از ورود زنان بد حجاب جلوگیری کنند.

5- ارائه منازل سازمانی، خودروهای دولتی، باشگاه‌ها و مهمانپذیرها و ... که به کارکنان خدمات ویژه می‌دهند در مقابل تعهد   حفظ حجاب کامل اسلامی باشد.

6- نیروی انتظامی تمامی خودروهای دولتی،مقننه، قضایی، نهادهای انقلابی و نظامی و .... را که سرنشین بدحجاب دارند را متوقف و توقیف کند. (حتی بدون حجاب برتر یعنی چادر)

7- ملاک ارائه تسهیلات حجاب فرد و خانواده اش باشد.

و ...