۵، ۶ روزی به سنندج و سقز و مریوان و نِگِل و سروآباد و زریوار و بعضی شهرهای دیگر کردستان رفتم.

حیفم آمد تصویری از آبیدر برایتان نگذارم:

کردستان، استانی است زیبا با مردمان شافعی مذهب که بسیار خونگرم و مهمان نواز هستند. سمبل آزادی در کردستان به نظر من شنیدن صدای اذان در ساعات مختلف از کوی بر زن و تلویزون محلی کردستان به علاوه فروش انواع و اقسام کتب دینی و تبلیغی و پوسترها و سایر محصولات صوتی و تصویری دینی برادران اهل تسنن است که خیلی از آنها را برای تکمیل مطالعاتم خریداری کردم.

قرآن نگل از آثار ارزنده‌ای بود که نمی شد آن را از دست داد. مسجد نگل خادم با اخلاقی هم داشت که با حوصله سئوالاتم را پاسخ می‌داد.

تمام این زیبایی ها را یک چیز تحت تاثیر قرار می‌داد. آن‌هم حضور گروهک‌های ضدانقلاب و ضدمردمی اعم از پژاک و سلفی ها است که امنیت منطقه را گاهاً خدشه دار می‌کنند.

تنها چیزی که در کردستان دیدم ایرانی زیبا و آباد و آزاد و پایدار بود.